Ιωαννινα: Η πόλη που την ερωτευεσαι

στις

Δεν περίμενα ότι θα χρησιμοποιουσα τέτοιον τίτλο για να μιλήσω ποια εγώ;! για τα Γιάννενα. Όσοι με ξέρουν προσωπικά νομίζουν ότι κάτι έχω πάθει, ότι έχει βγει η Σταυρινα από το σώμα μου και έχει πάρει τη θέση μου κάποια άλλη. Όχι δεν είναι έτσι. Απλά ίσως να αναθεωρησα.

Ομολογώ ότι όταν έμαθα ότι πέρασα Ιστορικό Αρχαιολογικό στα Ιωάννινα φρικαρα. Ήταν η μόνη πόλη στην Ελλάδα που δεν ήθελα να πατήσει ποτέ το πόδι μου εκεί. Επίσης, πέρασα Ιστορικό Αρχαιολογικο (εντελώς αλλού ξημερώνει ήθελα να περάσω ψυχολογια) και αυτή η «αποτυχία » όπως την είχα θεωρησει με έκανε να πω «No way».

Παρόλα αυτά πήγα με την προϋπόθεση να κάνω 10%.»πήγαινε » είπα από μέσα μου, » μια χρονιά είναι θα περάσει «. Και η απόλυτη φρίκη συνεχίστηκε. Τα 6 από τα 8 μαθήματα του ά εξαμήνου ήταν όλα ιστορικά. Εγώ είχα λύσσαξει, ήθελα να κάνω περισσότερα αρχαιολογικα. Άμ δε.

Κάνε υπομονή λέω μήπως αλλάξει τίποτα στο β εξάμηνο μπας και. Τίποτα απολύτως. Το μόνο θετικό που μου συνέβη στο β εξάμηνο ήταν ότι επιτέλους βρήκα παρεα ( γιατί στο άπειρο εξάμηνο είχα αλλάξει 6 don’t ask why )οπότε πες αντέ Κάπως είχα συνηθίσει. Όχι ότι αυτό άλλαξε τα δεδομένα ότι έφευγα κάθε Παρασκευή (η φρίκη συνεχιζονταν) αλλά τουλάχιστον βρήκα ένα άτομο που μπορούσα να συννενοηθω.

Καλοκαίρι τελειώνει το πρώτο έτος κακιν κακώς, έρχονται και τα αποτελέσματα του 10% φρίκη vol 2. Πάλι εκτός. Οι πιθανότητες να μείνω στα Γιάννενα τελικά αυξήθηκαν. «Αυτό είναι «, είπα. «Κατσε και διάβασε μπας και φεύγεις όσο το δυνατόν πιο γρήγορα γίνεται από εδώ περα». Επέλεξα και αρχαιολογική κατεύθυνση για να γλιτωσω την ιστορία. Μια χαρά.

Βρήκα και πάλι παρέα (γιατί η φίλη μου που γνώρισα στο β εξάμηνο είχε διαλέξει το ιστορικό οπότε δεν θα περνούσαμε τόσες ώρες μαζί/κρατησαμε όμως επαφή ) αυτή τη φορά εύκολα και κύλησε κάπως πιο εύκολα η χρονιά.

Τρίτο και τέταρτο έτος, θαρρώ ότι ήταν τα καλύτερα. Έξοδοι, ποδόσφαιρα, πάρτυ, συναυλίες, εκδρομές, θέατρα. Συνειδητοποιησα επιτέλους τι σημαίνει το να είσαι φοιτητής (εξακολουθούσα να διαβάζω παράλληλα ). Αλλά τουλάχιστον βρήκα άτομα με τα οποία είχαμε όντως κοινά. Είδαμε και οι 6 τα Γιάννενα με μια άλλη ματιά κάπως πιο αναλαφρη(;) πιο «κι εδώ καλά είναι «.

Λίγες μέρες πριν φύγουμε, οριστικά πλέον σε αυτό που συμφωνησαμε με μια φίλη μου ήταν το ότι «αλλιώς ήρθα εδώ, αλλιώς φεύγω τελικά «.Χαίρομαι από τη μια που δεν πέρασα ψυχολογία γιατί στην αρχαιολογια έμαθα τόσο ενδιαφεροντα και συναρπαστικα πράγματα. Είναι ένας μαγικός κόσμος. Αν είχα τελειώσει ψυχολογία, δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορούσα να ανταπεξελθω στα περιστατικά. Σίγουρα βέβαια θα κάνω κατατακτηριες κι από κει και πέρα βλέπουμε. Θα ήθελα όμως να γνωρίσω και αυτό τον κόσμο που κάποτε ήταν στόχος μου.

Αυτή ήταν μια πολύ περιληπτικη αναδρομή της φοιτητικης μου ζωής. Αυτό που έμαθα είναι ότι η προκατάληψη είναι το χειρότερο(όσον αφορά τη σχολή ).Επίσης τελικά κάθε εμπόδιο για καλό. Και ότι με την υπομονή μπορείς να κάνεις θαύματα!

Αυτά με διδαξαν τα Ιωάννινα ♡

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.